وَ لا تُزِ غْ قَلْبي بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَني وَهَبْ لي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً و زان پس كه هدايتم‌كردى دلم را منحرف مساز و از پيش خود رحمت بر من ببخش كه تو إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ، وَ أَجِرْني مِنَ النَّارِ بِرَحْمَتِكَ . اللَّهُمَّ بسيار بخشنده‌اى و به رحمت خود از آتش پناهم ده . بارالها ، امْدُدْ لي في عُمْري وَ أَوْسِعْ عَلَيَّ في رِزْقي ، وَ انْشُرْ عَلَيَّ زندگيم را دراز كن و روزيم را وسعت ده و رحمت خود را رَحْمَتَكَ ، وَ إِنْ كُنْتُ عِنْدَكَ في أُمِّ الْكِتابِ شَقِيّاً فَاجْعَلْني سَعيداً ، بر من بپراكن . و اگر نزد تو در « ام‌الكتاب » ( لوح محفوظ ) بدبخت باشم مرانيكبخت گردان . فَإِنَّكَ تَمْحُو ما تَشآءُ وَ تُثْبِتُ وَ عِنْدَكَ أُمُّ الْكِتابِ ؛ « 1 » پس تو آنچه را كه بخواهى محو مىكنى و ثابت مىكنى و « ام الكتاب » ( لوح محفوظ ) نزد توست . 4 - مستحبّ است در هر صبح و شام خوانده شود : الْحَمْدُ للَّهِ الَّذي يَفْعَلُ ما يَشآءُ وَ لا يَفْعَلُ ما يَشآءُ غَيْرُهُ ، ستايش خدايى را كه هر چه خواهد كند و آنچه غير او بخواهد انجام ندهد ( تابع ارادهء ديگرى نيست ) . الْحَمْدُ للَّهِ كَما يُحِبُّ اللَّهُ أَنْ يُحْمَدَ ، الْحَمْدُ للَّهِ كَما هُوَ أَهْلُهُ ، حمد خدا را آن سان كه دوست دارد حمد شودحمد خدا راهمان گونه كه شايسته اوست . اللَّهُمَّ أَدْخِلْني في كُلِّ خَيْرٍ أَدْخَلْتَ فيهِ مُحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّدٍ ، بارالها ، مرا در همهء خيرها - كه محمّد و خاندان محمّد را در آن داخل كردى داخل فرماى وَ أَخْرِجْني مِنْ كُلِّ شَرٍّ أَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّدٍ ، و مرا از هر شرى - كه محمّد و خاندان محمّد را از آن خارج كردى خارج فرماى .

--> ( 1 ) . بلد الامين ، صفحه 23 .